Voorzichtig – glad!

De afgelopen week heeft het hier soms meer, soms minder gesneeuwd. En bij sneeuw is het echt geen pretje, om de stad in te gaan. De meeste straten in de binnenstadt zijn namelijk met verschillende steensoorten geplaveid, en in het midden bevindt zich een ongeveer vijf centimeter brede metalen streep, het zogenaamde karrespoor. Soms noemen wij het de smalste tramlijn van de wereld. In de zomer is dat ook nogal decoratief. Maar helaas verzakken de verschillende stenen niet gelijkmatig, en zo ontstaan prachtige randen om over te struiklelen. En als er nog verse sneeuw op ligt, zie je die heel slecht of helemaal niet.

Op maandag was ik weer op de fiets in de stad en werd verrast door nieuwe sneeuw. De sneeuwlaag was net dik genoeg dat ik het karrespoor niet zag en met mijn wiel ertussen en zo in de slip raakte. Ik heb geen idee, hoe ik het gepresteerd heb, niet op mijn bek te gaan en ook niet tegen de mur van de trap naar de fietsenkelder te knallen, maar dit acrobatisch kunstje is mij inderdaad gelukt. Toch ga ik nu weer met de bus – ook leuk. Maar ik zou wel graag willen weten welk stedenbouwkundig genie die betonnen platen met metalen randen voor het busstation heeft uitgekozen. Zodra deze randen nat worden, veranderen ze in een heuse glijbaan.

Nee, winteklaar kun je onze stad echt niet noemen.

Kategorien: "Gewoon" dagelijks leven | Hinterlasse einen Kommentar

Beitragsnavigation

Kommentar verfassen

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden / Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden / Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden / Ändern )

Google+ Foto

Du kommentierst mit Deinem Google+-Konto. Abmelden / Ändern )

Verbinde mit %s

Erstelle eine kostenlose Website oder Blog – auf WordPress.com.

%d Bloggern gefällt das: