De eetclub

Gisteren zijn wij weer eens naar de bioscoop geweest, om de film “De eetclub”, na een roman van Saskia Noort, te zien. Het boek heb ik (nog) niet gelezen, ik kan dus alleen over de film vertellen.

Karen en haar man Michel verhuizen samen met hun dochtertje naar een chique villawijk. Al gauw maakt Karen kennis met Hanneke, die haar meeneemt naar hun eetclub. Zij vindt snel een nieuwe vriendenkring in de vrouwen van deze eetclub en hun echtgenoten.

Maar zo mooi blijft het helaas niet. Als Evert, de man van Babette, zelfmoord pleegt, komen de onderlinge relaties onder druk te staan. Dan verdwijnt Karens goede vriendin Hanneke en wordt later zwaargewond naar het ziekenhuis gebracht.

Tegenover de politie, die Hannekes ongeval onderzocht, vormt de eetclub een gesloten front, maar Karen krijgt steeds meer het gevoel, dat de leden geheimen voor haar en ook voor elkaar hebben. Zij vraagt zich af, of Evert werkelijk zelfmoord heeft gepleegd en of Hannekes val van het balkon van haar hotelkamer een ongeluk is geweest. Ook vermoedt zij, dat Simon, met wie zij inmiddels een relatie heeft, meer hierover weet, en gaat op onderzoek uit.

Wat zij boven water krijgt, zou inderdaad reden genoeg zijn, om iemand te vermoorden, maar voor de politie is er nog niet voldoende bewijs. En Karen is ook een beetje naïef en neemt iedereen meteen in het vertrouwen. En zo komt het tot een dramatische showdown in een flatgebouw, dat Simons bedrijf aan het bouwen is.

Aan het begin van de film was het voor mij niet helemaal duidelijk, welke man bij welke eetclubvrouw hoort, omdat de heren qua leeftijd en uiterlijk nogal op elkaar lijken. En zo dacht ik eerst, afgaande op Hannekes verdriet, als zij Evert in een psychiatrische instelling bezoekt, dat hij haar man was.

Tijdens de film was er ook een leuk misverstand in het publiek. Toen Karen haar man over haar relatie met Simon vertelt, wil zij weten, of Simon Michel iets daarvan gezegd heeft. Michel antwoordt: “Niet met zo veel woorden.” Een van de mannen achter ons verstond: “Niet met zo veel moorden.”

Op zich vond ik de film wel leuk en vooral in de tweede helft erg spannend. Vooral Bracha van Doesburgh (Karen) en Halina Reijn (Hanneke) acteerden fantastisch. Maar het eten, dat kwam helaas een beetje te kort, tenminste in de film. Wij zijn daarna nog gezellig naar de Griek geweest.

Advertisements
Kategorien: Literair en cultureel | Hinterlasse einen Kommentar

Beitragsnavigation

Kommentar verfassen

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden / Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden / Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden / Ändern )

Google+ Foto

Du kommentierst mit Deinem Google+-Konto. Abmelden / Ändern )

Verbinde mit %s

Erstelle eine kostenlose Website oder Blog – auf WordPress.com.

%d Bloggern gefällt das: