Verkiezingen

Morgen zijn weer eens verkiezingen – deze keer voor de Provinciale Staten. Meestal is de opkomst vrij laag, en dus zijn er nu overal posters te zien om de kiezer over te halen, toch in ieder geval te gaan stemmen. Dit plezier zou ik ze heel graag willen doen, maar ik mag helaas niet stemmen. Ik heb namelijk geen Nederlandse nationaliteit, en dat ik inmiddels bijna veertien jaar hier woon, werk en belasting betaal is helaas niet voldoende.

Maar er zijn verkiezingen, waar ik wel aan mee mag doen, zoals de gemeenteraadsverkiezingen. Ik weet nog heel goed hoe spannend ik het vond, toen ik dit in 1998 voor het eerst mocht doen.

Ik ben opgegroeid in Beieren, en daar zijn de gemeenteraadsverkiezingen nogal ingewikkeld. Het aantal stemmen, die de kiezer mag toekennen, hangt af van het aantal zetels en ligt tussen 8 en 80 stemmen. Je mag de stemmen over verschillende lijsten verdelen (“panaschieren”) en maximaal drie stemmen aan een kandidaat geven (“kumulieren, häufeln”). Die maakt de telling heel ingewikkeld, maar het stemmen zelf vond ik daardoor best eenvoudig: Er waren een aantal partijen, op wie ik gewoon niet stemde, een paar kandidaten kregen drie stemmen van mij en de rest werd redelijk verdeeld.

In Nederland had in ineens nog maar een stem ter beschikking. Ik moest dus nu heel goed nadenken, welke partij en welke kandidaat deze ene stem van mij mocht hebben. Op de taalcursus kwam dit onderwerp gelukkig ook aan de orde. Onze docent liet ons eerst zelf opschrijven, welke partij wij zouden kiezen. Daarna moesten wij een aantal vragen uit de Stemwijzer (toen nog niet digitaal) beantwoorden, en er rolde voor iedereen een stemadvies uit. Bij mij kwamen advies en eigen keuze overeen.

Ik ging dus goed voorbereid naar het stemhokje, waar ik kennis maakte met de stemcomputer. Heel voorzichtig drukte ik de juiste toets in, want het zou toch jammer zijn, als mijn ene stem door een “tikfout” naar de verkeerde kandidaat ging. Maar alles ging goed, en met een trots gevoel verliet ik het stemlokaal. Pas een half jaar in Nederland, en ik mocht al stemmen!

Als je bij bepaalde verkiezingen niet mee mag doen, wordt het kiesrecht toch veel minder vanzelfsprekend. Mogen stemmen is een groot goed, en ik maak er ook altijd gebruik van, als het kan.

Foto (c) by Thomas Siepmann, http://www.pixelio.de/

Kategorien: "Gewoon" dagelijks leven | 2 Kommentare

Beitragsnavigation

2 Gedanken zu „Verkiezingen

  1. Kan me helemaal vinden in je slot-alinea. Ik mag als Nederlandse in Duitsland ook niet overal meestemmen en dat voelt toch wel als een gemis. Wel doe ik elke keer (per post) trouw mee aan de Nederlandse tweede-kamer-verkiezigen (ook al gaat de Nederlandse politiek na veertien jaar in Duitsland nogal aan me voorbij …)

  2. Omgekeerd vraag ik ook altijd mijn Briefwahlunterlagen voor de Bundestagswahl aan. Hoewel de thema’s en de kandidaten van mijn kiesdistrict (mijn laatste woonplaats in Duitsland) inmiddels niet alleen fysiek ver van mij af staan.

Kommentar verfassen

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden / Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden / Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden / Ändern )

Google+ Foto

Du kommentierst mit Deinem Google+-Konto. Abmelden / Ändern )

Verbinde mit %s

Erstelle eine kostenlose Website oder Blog – auf WordPress.com.

%d Bloggern gefällt das: