***) Van Vejen tot Skagen

 Eerst fietsten wij van Abenraa naar Veijen. Vrij snel vonden wij de Haervej, een oude mars- en pelgrimsroute, die van Skagen tot aan Santiago vervolgd kan worden. De route kronkelt een beetje tussen de heuvels door en komt vaak langs water. Op verschillende rastplaatsen kom je ook langs houten standbeelden van soldaten, pelgrims en kooplui, die deze weg vroeger gegaan waren. Op een gegeven moment kwamen wij zelfs lags een steencirkel uit de tijd van de Vikingen (foto’s zie weer bij de Duitse verslagen). 

De ondergrond is heel verschillend: soms mooi geasfalteerd, soms grind (en dan is het behoorlijk zwaar fietsen) en soms zelfs gras. Maar de route is wel leuk, hoewel we vaak de wind schuin van voren hadden. Maar ja, dat hoort erbij. 

In Vojens zochten wij een supermarkt en lunchten tegenover van de redactie van het plaaselijke weekblad. Als er verder niets in dit plaatsje gebeurt, staan misschien twee rare snuiters in de krant. 

Daarna fietsten wij door tot Vejen, waar we op zoek gingen naar de camping. Als je een stad via een industrieterrein / woonwijk binnenkomt, zijn er ook weinig borden. Eerst moesten wij bij een congrescentrum vragen, gelukkig bleken we er dichtbij te zijn. 

De camping maakt deel uit van het Idraettscentrum (sportcentrum) van Vejen, en dit is zo groot, dat we eerst de receptie niet konden vinden. Eindelijk waren we ingecheckt en mochten ons tentje tussen de hytten en het hostel neerzetten. 

Toen ik wilde douchen, volgde ik de beschrijving en kwam steeds weer in het hostel uit. Op het plan stond bij vier kamers een „S“, en wij concludeerden, dat die „shower“ zou zijn. Ik maakte dus gebruik van een van de douches daar. Kort nadat ik klaar was, kwamen een paar mensen, om de kamer te betrekken. Ik was dus een soort vreemddoucher! Weer een nominatie voor de sabbatical-oen. Mocht iemand ooit in Vejen kamperen, de douchen voor de campers zijn in het sportcentrum bij de judohal. De „S“ staat trouwens voor „store vaerelse“ (grote kamers). 

Daarna gingen wij bij het saladebuffet van het sportcentrum eten – lekker en gezond. Dan probeerden wij, op het internet te komen, maar dit was niet zo makkelijk, omdat wij de Deense gebruiksaanwijzing niet helemaal snapten, en de receptie was niet meer bezet. Mar uiteindelijk lukte het en ik kon de eerste verslagjes posten. 

De volgende ochtend vervolgden we eerst de Haerveij, maar op een gegeven moment zagen we blijkbaar een bord over het hoofd, zodat we te ver in het westen uitkwamen. Dus gingen we niet naar Jellig, zoals gepland, maar naar Give. Dit is ook een van de redenen, waarom wij nooit van tevoren iets boeken, dat gaat altijd mis! 

Onderweg werd het ineens toch wat warmer (bij vertrek was het maar 13 graden), en we trokken de lange broeken uit. Peter had vergeten, dat hij geen fietsbroek eronder had en stond er ineens in zijn onderbroek. Weer een nominatie! 

Wij fietsten een stukje over de Margeritenroute, die bst leuk is, ook al zie je nog niet veel bloemetjes. En mocht iemand denken, dat Denemarken plat is – dat is helemaal niet waar! 

We arriveerden in Give, deden eerst boodschappen en zochten dan de camping. Weer werden we heel vriendelijk ontvangen, en men vertelde ons, dat ze ’s avonds in de bar naar het Songfestival zouden kijken.

 We keken mee, samen met een aantal Deense campeerders, die verschillende soorten gebak mee hadden. We verstonden niet zo veel van het commentaar, maar we kregen een aardig idee, wat het publiek hier wel leuk vond. De Franse bijdrage viel duidelijk niet in de smaak, ons Lena stonden ze eerder neutraal tegenover, en bij Moldavië kregen ze de slappe lach en een kindje van twee jaar, dat eerst nog geboeid meekeek, had toen geen zin meer. 

OVer de 12 punten van Nederland waren ze heel blij. Ik vond het liedje ook wel leuk en had Denemarken ook de zege gegund. Maar de winnaar was Azerbeidjan (ik hoop, dat ik dat goed geschreven heb). 

Vandaag gingen we verder naar Silkeborg, een enigszins kort traject. Maar het viel niet mee: Het weer kon maar niet beslissen, wt het wilde doen, en zo bleven we de regenjassen aan- en weer uittrekken. Een paar keer zocht k in de verkeerde tas, tot ik eindelijk op et ezelsbruggetje „regenjas rechts“ kwam. We zijn sowieso trouwens altijd iets aan het zoeken, zodat Peter vanochtend zei, dat we samen met de Christoffel nog een Antonius mee hadden moeten nemen.

 Nadat we ook een paar keer verkeerd waren gereden, kozen we uiteindelijk voor de directe route naar Silkeborg langs een hoofdstraat. Daarvoor hebben we ook onze mooie reflectiehesjes gekocht. 

Nadat we de tent opgezet hadden, gingen we de stad in. Silkeborg doet met zijn rechte streten een beetje aan Kristiansand in Noorwegen denken. We gingen naar de Chinees (heel lekker) en op de terugweg aten wij voor het eerst deze keer „hjemmebakked isvaffler“ (zelfgemaakte ijshoorns met verschillende soorten ijs, siroop en opgeklopt eiwit) – voor mij een goede reden voor een bezoek aan Denemarken. 

Nadat ik nu het tweede jaar met lowriders en voortassen op pad ben, heb ik nu een soort systeem bij het inpakken: ondergoed, slaap- en wasspullen in een tas, bovenkleding in de andere etc. Nu moet ik tochminder zoeken dan op vroegere vakanties. 

’s Morgens was het nog best moeilijk, om de weg uit Silkeborg te vinden. Dat heb je bij grotere steden, die je niet kent. Als je het weet, is het meestal heel eenvoudig. Na een tijdje waren we goed en wel op weg naar Viborg. Eerst volgden we de hoofdstraat, die soms een mooi fietspad ernaast heeft. 

Wist het weer gisteren niet zo geod, wat het wilde, vandaag was het wel duidelijk – het bleef regenen! Gelukkig regende het niet so sterk, zodat we toch aardig vorderden.

 Ik ontdekte ook een voordeel van de fietshelm. Door het schermpje wordt de bril niet zo nat en het hoofd blijft ook aardig droog, ondanks de gaatjes. Het is in ieder geval aangenamer dan een capouchon! 

Kort voor Viborg gingen wij naar het Noordoosten in richting Hobro. Een tijdje volgden wij een oude, nu mooi geasfalteerde spoorlijn, wat heel aangenaam fietst, en kwamen door schattige dorpjes. Een aantal was helaas zo schattig, dat ze er niet eens een eetgelegenheid hadden. Eindelijk vonden we een snackbar, waar we lunchten en een beetje op temperatuur kwamen. Dan fietsten we door naar Hobro. 

De camping ligt op een helling met een (bij goed weer) heel mooi uitzicht over de stad en een meertje. We overlegden, of wij vandaag een hytte zouden nemen, en de woorden van de dame aan de receptie gaven de doorslag: „It come rain.“ 

In de hytte zijn twee stapelbedden waarvan een meteen gebruikt werd, om onze natte spullen op te hangen. Na het douchen gingen we boodschappen doen en genoten dan ons avondeten met echte borden en bestek! 

’s Nachts plenste het ook aardig, maar de volgende ochtend was het redelijk droog. We besloten, over de Mariagerfjordroute naar de oostkust te fietsen. Toen de route daadwerkelijk de Fjord bereikte, kon je de zilte zeelucht al ruiken. Bij Hadsund gingen we de brug over en kwamen dan op de Oostzeeroute, die we tot Hals bleven volgen. We kwamen soms over mooie landweggetjes en soms zelfs door de duinen. Bij Engense namen we de veerboot over de Limfjord naar Hals. Daar hebben ze ook een fietsmuseum, maar dit was helaas al dicht. 

De volgende dag was het ’s morgens droog, en we hadden de wind mee. We vervolgden onze weg via de Oostkustroute en kwamen rond het middaguur in Saeby aan. In Hals hadden we gezien, dat er in de haven een aantal eetgelegenheden zijn, dus volgden we ook hier de borden naar de haven. En het klopte, we vonden een leuk Café in een voormalige smede. 

Na het eten fietsten we door tot Fredrikshavn, eerst heel efficiënt op een dubbele fietspad langs de snelweg, en dan leidde de route ons rond het centrum, wat ons een paar merkwaardige kilometers over grindwegen en door een manege opleverde. Dan zagen we een bord „Skagen 33 km“ en besloten door te fietsen. bij een bakker kochten we nog wat gebak en gingen dan verder, soms langs de weg en het laatste stuk door de duinen. Achter Skagen vonden we een leuke Camping, waar we weer heel vriendelijk ontvangen werden. 

Vandaag  is er een rustdag en we gaan het stadje en de omgeving bekijken. Dat hebben we ons nu verdiend, we zijn vandaag immers ca. 115 km gefietst! Morgen is de „store bededag“, een feestdag, waarop de Denen de dagen van alle katholieke heiligen samen vieren. Weer iets geleerd.

Kategorien: 2011 - Radtour | 2 Kommentare

Beitragsnavigation

2 Gedanken zu „***) Van Vejen tot Skagen

  1. Marli Kamp

    Hallo Petra en Peter,

    Met veel plezier lees ik je verslag Petra. Het is net of je bij ons aan tafel zit te vertellen. Toch doe ik het je absoluut niet na! 115 km. fietsen op 1 dag en dat voor je plezier……… Ik wens jullie nog gigantisch veel plezier en goed weer.
    Geniet ervan, dan doe ik het van je verhalen.

    groetjes,
    Marli.

  2. Dankjewel, Marli! Ik zal mijn best doen.

Kommentar verfassen

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden / Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden / Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden / Ändern )

Google+ Foto

Du kommentierst mit Deinem Google+-Konto. Abmelden / Ändern )

Verbinde mit %s

Erstelle eine kostenlose Website oder Blog – auf WordPress.com.

%d Bloggern gefällt das: