***) Texel – waar is mijn avondeten?!

Toen wij in Texel gearriveerd waren, moesten we weer over zo’n steiger en door het zand naar de straat. We fietsten door de duinen richtig Den Burg, om een camping midden op het eiland te zoeken. We vonden een leuke plek op een boerderij.
Nadat we de tent opgezet hadden, gingen we op ziek naar een restaurant. In Oosterend zijn er drie, maar de ene was al dicht, in de tweede hadden ze een besloten thema-avond, en de eigenaar van het derde had net besloten, de tent voor die dag te sluiten – mangels belangstelling. In de Waal is een hotelrestaurant, maar daar was de keuken al schoongemaakt, en we waren ook wat laat, zoals de kelner fijntjes opmerkte.
Wat? Het was nog geen negen uur! Blijkbaar sluit hier alles op tijd voor het journaal. An ook al waren we laat, dat lag vooral aan de boot, die s‘ ochtends niet gevaren was! Is dit de typische Noord-Hollandse gastvrijheid? Ik was pisnijdig, wat waarschijnlijk niemand verbaast, die mij kent. Omdat er in de nadere omgeving echt niets meer was, gingen we terug naar de tent, om onze noodvoorraden op te eten.
Gelukkig werden de komende dagen beter. We bezochten het zeebad De Koog, het maritieme Museum in Oudeschild en de Oudheidskamer in Den Burg. De fietstocht naar het spectaculaire duinlandschap van De Slufter en de Muy maakte ik in mijn eentje, omdat Peter verkouden was. Maar inmiddels gaat het weer.
Ook gingen we naar het Ecomare, een ecologisch centrum voor Noordzee en Waddenzee. daar zijn educatieve paden door de duinen, verschillende aquaria mar zeevissen, kreeften en andere dieren, en natuurlijk zeehonden. Al deze dieren worden natuurlijk gevoerd, en het publiek komt daarbij een hoop te weten over soorten, levensomstandigeden etc. Het Ecomare vangt regelmatig gewonde zeehonden op, en de meeste worden, nadat ze weer aangesterkt zijn, terug naar de zee gebracht. Ik denk, dat de mensen van Ecomare heel blij zijn, dat de Waddenzee nu tot werelderfgoed verklaart is, ze zijn immers enorm begaan met de bescherming van dit leefgebied.
Voordat we heit eiland verlieten, gaven we een van de restaurants, waar ze ons eerst niet wilden hebben (dat met de thema-avond) een tweede kans. Het bier (Texelse skuumkoppn) was prima en het eten heel lekker. We kregen zelfs een voorgerecht van het huis. Dit was over van de kunstenaarsmiddag, zeiden ze heel eerlijk. Daarmee was ons verblijf op het eiland helemaal rond, ik had mijn avondeten!
@ Dik: Na uitgebreid wetenschappelijk onderzoek zijn we tot de conclusie gekomen, dat het Nobeltje van Ameland en het Juttertje van Texel niet helemaal hetzelfde zijn. Het Nobeltje is wat lichter van kleut en iets zoeter van smaak dan het Juttertje. Maar lekker zijn ze allebei! 🙂

Kategorien: 2011 - Radtour | Ein Kommentar

Beitragsnavigation

Ein Gedanke zu „***) Texel – waar is mijn avondeten?!

  1. Dick Hoek

    Hoi Peter en Petra,

    Goed te lezen dat er verschil in smaak tussen de bittertjes zit. Goede reis en ik ben eigenlijk benieuwd hoe het met je pake Scheltinga gaat.

    Groet, Dick

Schreibe einen Kommentar

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden / Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden / Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden / Ändern )

Google+ Foto

Du kommentierst mit Deinem Google+-Konto. Abmelden / Ändern )

Verbinde mit %s

Erstelle eine kostenlose Website oder Blog – auf WordPress.com.

%d Bloggern gefällt das: