De fietsenstalling in de stad

In het centrum van onze stad hebben we een ruime bewaakte fietsenstalling. Hij is niet ver van mijn werk, waar we geen fatsoenlijke stallingsmogelijkheid hebben, en hij is gratis. Maar ook als dat niet zo was, zou ik een jaarabonnement nemen, want mijn stalen ros staat er veilig, droog en is omgeven door aardige mensen.

De fietsenkelder maakt deel uit van een project voor sociale werkvoorziening, waarbij mensen met een licht handicap of een chronische ziekte, die anders moeilijk aan de bak komen, kunnen werken. Ze voorzien de binnenkomende fietsen van nummers, controleren ze bij het wegrijden, houden de ruimte schoon en sommigen werken ook in de daarbij behorende werkplaats.

De medewerkers zijn altijd vriendelijk en goedgehumeurd. Soms staat er eenschaal met snoep op tafel, waar ook de gasten een stukje mogen pakken, en af en toe fluit iemand luid en vrolijk, en dat het concert aan Loriots Kunstfluiter doet denken, mag de pret niet drukken. Een keer kreeg ik op mijn „Goedemorgen“ het antwoord: „Het wordt vandaag ook een goede dag, toch?“

Het was een van de dagen, waar eigenlijks niets dramatisch misgaat, maar een hoop kleine dingtjes net niet zo lukken als je het graag zou willen. In niet al te beste stmming haalde ik na het werk mijn fiets uit het rek. Bij de uitgang stond een man van begin twintig met (waarschijnlijk) het syndroom van Down  op me te wachten. Ik groette en overhandigde hem mijn controlenummer. Zorgvuldig vergeleek hij het met het briefje aan mijn fiets, scheurde dit briefje af en keek mij stralend aan: „Ik doe dit werk met plezier!“ Dit oprechte enthousiasme werkte aanstekelijk, ik glimlachte terug en zei: „Dat is mooi!“ Nadat we elkaar nog een fijne dag gewenst hadden, fietste ik verder – in een duidelijk betere stemming.

Kategorien: "Gewoon" dagelijks leven | Schlagwörter: , , , , | 4 Kommentare

Beitragsnavigation

4 Gedanken zu „De fietsenstalling in de stad

  1. Mooie blog, Petra! Hoe is het met jullie?

    • Dankjewel! Het gaat goed, en met jullie? Dit weekend ga ik een paar dagen naar de Heimat! Een fijn weekend alvast en groetjes!

  2. Marian

    Zucht.
    Wat een vriendelijk gebaar, een glimlach kan doen!!

    • Precies. Dat realiseer ik me ook telkens weer. Daarom probeer ik ook meestal vriedelijk te zijn. Helaas lukt het soms niet, maar ja…

Kommentar verfassen

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden / Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden / Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden / Ändern )

Google+ Foto

Du kommentierst mit Deinem Google+-Konto. Abmelden / Ändern )

Verbinde mit %s

Bloggen auf WordPress.com.

%d Bloggern gefällt das: