Wat ’n stress!

Momenteel kom ik nauwelijks aan het bloggen toe, hoewel er eigenlijk veel te vertellen valt. Met Pinksteren vond weer de Kunstroute plaats, en ook dit jaar deed ik mee als vrijwilliger. Verder zijn er ook noch een paar boeken, die voorgesteld willen worden. Hoe doen die mensen het toch, die drie keer of vaker peer week een bijdrage posten?

Gisteren had ons modem het begeven – geen enkel lampje knipperde en noch internet nog telefoon deden het. Dus via mijn mobieltje de helpdesk gebeld. Daar kreeg ik eerst een lang verhaal voorgeschoteld, hoeveel het gesprek ging kosten en dat ik via de vaste lijn ook een gratis nummer kon bellen. Dank je wel, als mijn vaste telefoon het deed, zou ik dat wel doen of misschien helemaal niet hoeven te bellen. In ieder geval beloofden ze mij, nadat ik een uitgebreid keuzemenu doorlopen had, een monteur langs te sturen, ongeveer tussen 12.30 en 17 uur. Gelukkig kwam hij al rond 13 uur en het euvel was gauw verholpen – de stekker was kapot. Maar het lied  „Like a Prayer“ van Madonna wens ik de komende tijd niet meer te horen.

Verder heb ik een nieuwe bril. Naïef als ik was hoopte ik altijd, dat de verziendheid, die met de hogere leeftijd komt, mijn bijziendheid zou opheffen. Maar niet dus, het is veel ingewikkelder. Op een gegeven moment kreeg ik bij het langere tijd lezen of werken achter de computer hoofdpijn en dat soort fijnmotorieke handelingen als een draad door de naald halen werden steeds moeilijker. Nu heb ik dus nieuwe prachtige glazen, maar de momentele situatie is niet echt een verbetering ten opzichte van de oude. Maar ik ga ervan uit, dat mijn opticiën weet wat hij doet.

Ik hoop in ieder geval dat ik in het weekend weer tijd heb om te bloggen. De foto’s van de kunstroute heb ik al uitgezocht. Tot slot laat ik je nog mijn persoonlijke songfestival-winnaar zien (ook al heb ik natuurlijk voor onze Anouk geduimd):

Het IJslands heeft wel iets, ook al begrijp ik er niets van, en ik heb altijd al een zwakte voor de mannen uit het noorden gehad.

Advertisements
Kategorien: "Gewoon" dagelijks leven | Schlagwörter: , , , , , , | 2 Kommentare

Beitragsnavigation

2 Gedanken zu „Wat ’n stress!

  1. Ha Petra,
    Laat ik net een groot deel van de dag hebben besteed aan een workshop en cursus over omgaan met stress :-). Goede bekomst en hopelijk morgen weer veel blog-plezier!
    Groet,
    Marian

    • Misschien kom ik binnenkort weer bij jou langs om te onstressen. 🙂 HEt is ook niet zooo erg, maar sommige dingen kun je missen als kiespijn.

Kommentar verfassen

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden / Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden / Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden / Ändern )

Google+ Foto

Du kommentierst mit Deinem Google+-Konto. Abmelden / Ändern )

Verbinde mit %s

Bloggen auf WordPress.com.

%d Bloggern gefällt das: