„Mijn“ stad op weg naar de kerst

Kwam ik vorig jaar nog tot te conclusie dat ik me in de tijd voor kerst definitief meer Duits dan Nederlands voel, moet ik hier nu wel weer vraagtekens plaatsen.

Een paar jaar geleden kwam men hier tot de conclusie dat het geen nut heeft, om de Duitse kerstmarkten te kopiëren, want dit gaat gewoon niet lukken. Maar ja, een beetje sfeer in de donkere dagen heeft natuurlijk ook wel wat. En zo ontstond het initiatief „Woar geet’t opan met Kesmis?“, een breed cultureel aanbod met theatervoorstellingen, concerten, lezingen en meer. Moest dit evenement de afgelopen jaren zijn draai nog vinden, vind ik het dit jaar uitermate geslaagd.

Gisteren lieten Peter en ik ons onderdompelen in een middag cultuur in onze binnenstad. We begonnen in de Bieb, waar de „Vocalgroup Happy Few“ Christmas Carols en andere liedjes ten gehore bracht.

happyfew

Daarna verkasten wij naar het stadhuis, waar in de Burgerzaal de Stadsherberg geopend was. Hier wachtte ons een gevarieerd programma, volksdans, diverse koren, een dansworkshop en verschillende „soepverhalen“.

stadsherberg

Terwijl mijn collega meedeed aan de dansworkshop, liepen wij langs de „Long Lane of Love“, waar je glühwein kunt drinken, bomen knuffelen en natuurlijk op het hartenbankje zitten (al is dit nu een beetje koud), naar de schouwburg, waar men ons erop attent maakte, dat het duo Laus en Jonne Steenbeke de sketch „Diner veur ene“ zouden spelen. Voor mij was dit natuurlijk een must, want het origieneel „Dinner for One“ hoort al sinds mensenheugenis bij een geslaagd Oud en Nieuw in Duitsland. In onze studententijd vierden wij weleens Oud en Nieuw bij vrienden in Groningen, waar we „Dinner for One“ niet op de tv konden kijken. Dus voerden wij het zelf op, met Peter die moeite had met de tekst van de butler als Miss Sophie mij als James. De watervlek op het plafond – een resultaat van het laatste „Skål“ –  was nog jaren te zien. Inmiddels bestaat het stuk in talloze versies: „Dinner for One – up Platt“ (Nederduits), „Essn für Ann“ (Frankisch), „Dinner for One uff Hessisch“ tot de bewerking van het Kinderkanal „Dinner für Brot“ met Bernd, het slechtgehumeurde brood, in de hoofdrol. Dus werd het ook tijd voor een Twentse versie!

In de theaterzaal konden we lekker dicht bij het podium zitten en niet alleen zien en horen maar ook voelen, hoe James telkens weer opnieuw over het tijgerhoofd struikelde. Het was wel een beetje jammer, dat het duo de introductie geschrapt heeft, want voor nieuwkomers is het wel belangrijk om te weten, dat de vier vrienden van de 90jarige Miss Sophie (of hier vrouw Jannink) allang overleden zijn en allemaal door de arme James vertegenwoordigd moeten worden. Maar desondanks was het een prachtige voorstelling, en het stukje werkt ook gewoon in het Twents: „Zelfde wieze as veurig joar, vrouw Jannink? Zelfde wieze as elk joar, James!“

Daarna waren we op tijd weer in de Stadsherberg, om (onder het genot van een kopje soep uiteraard) twee soepverhalen te horen, van voormalig stadsdichter Bob Boswinkel (in mijn ogen nog steeds de beste stadsdichter, die wij ooit hadden) en de 17jarige Susan van SusansSchrijfsels (een veelbelovend talent, want zij heeft de net iets andere kijk op de wereld en kan deze ook heel goed omzetten in taal).

Het was een heel geslaagde middag. Het concept is heel goed gelukt en het past ook gewoon bij „mijn“ stad – sfeervol, creatief en met beide benen op de grond. Willem Wilmink had gelijk toen hij zei: „Eanske is onmeunig mooi“.

Kategorien: "Gewoon" dagelijks leven, Typisch Nederlands - typisch deutsch (?) | Schlagwörter: , , , , , , , , , | 6 Kommentare

Beitragsnavigation

6 Gedanken zu „„Mijn“ stad op weg naar de kerst

  1. buurtaal

    Wat een leuk initiatief, dat Enschedese „Woar geet’t opan met Kesmis?“ !

    • Het is inderdaad een aanrader. Vandaag was ik bij een lezing van Anne van der Meidens „’n Mirreweentervertealsel“, een Twentse vertaling van Charles Dickens‘ „Christmas Carol“. Onmeunig mooi. Dus prettige kerstdaag’n en gluk in’n tuk.

      • buurtaal

        Wat grappig. Wat betekent „mirre“ in dit geval? Is het een „midwintervertelling“ of heeft het met „vrolijkheid“ (het Engelse „mirth) te maken?

        Ik wens je alvast fijne feestdagen!

  2. @ Alex: Het is inderdaad een „midwintervertelling“, zoals ook het midwinterhoorn hier „mirreweenterhoorn“ heet.

    Ik wens jou ook fijne feestdagen. Ga je naar de alte Heimat of blijf je in Duitsland?

    • buurtaal

      Dank je wel!

      Dit jaar blijf ik lekker thuis met de feestdagen en „zwischen den Jahren“. Lekker boekjes lezen, wandelen en kajakken 🙂

      • Veel plezier. 🙂 Ik vind de uitdrukking „zwischen den Jahren“ trouwens heel mooi.

Schreibe einen Kommentar

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden / Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden / Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden / Ändern )

Google+ Foto

Du kommentierst mit Deinem Google+-Konto. Abmelden / Ändern )

Verbinde mit %s

Bloggen auf WordPress.com.

%d Bloggern gefällt das: