Van Smartphones en „Sealfies“

Een van mijn goede voornemens voor 2016 is de “uitdaging Smartphone”. Eigenlijk had ik zo’n ding nooit willen hebben, maar aan sommige ontwikkelingen kan zelfs ik me niet onttrekken. Zo blijkt dus dat een aantal mensen in mijn kennisenkring het fenomeen “E-mail”, naast het persoonlijke gesprek mijn favoriete manier van communiceren, compleet heeft overgeslagen, en nu zitten ze met z’n allen op WhatsApp. En het lezen van mails op afstand is soms ook niet verkeerd…

Nu zit ik dus hier met mijn nieuwe speelgoed, en het gaat allemaal verbazingwekkend goed. Posts over blunders, problemen, grotere en kleinere rampen zitten dus voorlopig niet aan te komen, hoop ik. Alleen bellen kan ik nog niet, maar dit ligt aan een paar procedurele probleempjes rond mijn abonnement, die binnenkort opgelost zijn – zegt mijn aanbieder. Maar als het zo ver is, reken er niet op dat ik dan 24/7 bereikbaar ben, dat ben ik nog steeds niet van plan.

En ik ga ook niet het voorbeeld van de A-capella-groep “Wise Guys” volgen:

„Ich mache tierisch gerne Selfies!
Ich grinse in mein eignes Telefon.
Ich mach ein Bild, und dann post‘ ich’s auch schon.
So schaut mir jeder zu
bei allem, was ich tu.“

Jullie mogen dus opgelucht adem halen. 😉

 En wat is er verder nog? Wij hebben het weer gedaan! Na Mara en Lewis hebben wij nu onze derde adoptiezeehond. Deze keer gaat het om een pup van de Grijze zeehond, en hij heet Bjarne (Zweeds: beer). Casperien van de Zeehondencrèche Pieterburen mailde mij volgende “Sealfies”:

Hij is een schatje, niet waar?

Naast een mooi adoptiecertificaat kregen wij de volgende informatie: “Bjarne is op 9 januari jl. bij ons binngengebracht. Hij is gevonden langs de kust van Noord Holland bij Egmond aan Zee met een gewicht van 14,4 kg. Zijn leeftijd schatten we op 10 dagen.

Bjarne verblijft nog samen met andere pups in quarantaine. Hij krijgt kleine haringen gevoerd en het gaat goed met hem. Het zal nog even duren, maar we houden jullie op de hoogte wanneer we hem weer gaan vrijlaten. […] Natuurlijk zijn jullie heel welkom om hem eens te komen bezoeken.”

 Dit zullen we uiteraard graag doen, even kijken wanneer we weer eens tijd hebben om naar Pieterburen te gaan. Met mijn Pieterpadwandeling valt dit zeker niet te combineren, want op het moment ben ik pas in de buurt van Roermond onderweg, en zo snel ben ik niet. En misschien lukt het ook weer om mee te gaan als hij wordt vrijgelaten. Toen bij Lewis was het zoooo geweldig!

Kategorien: "Gewoon" dagelijks leven | Schlagwörter: , , , , , , , , , | Hinterlasse einen Kommentar

Beitragsnavigation

Kommentar verfassen

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden / Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden / Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden / Ändern )

Google+ Foto

Du kommentierst mit Deinem Google+-Konto. Abmelden / Ändern )

Verbinde mit %s

Erstelle eine kostenlose Website oder Blog – auf WordPress.com.

%d Bloggern gefällt das: