Literair en cultureel

Bag Art

Aufmerksame Leser haben ja mitgekriegt, dass Peter und ich in den letzten Jahren das Projekt „Bag Art“ entwickelt haben: Kunstwerke aus Fahrrad- und anderen Taschen. Diese habe ich auf einer eigenen Seite zusammengestellt. Falls jemand Lust hat, bei dieser netten Spielerei mitzumachen, immer gerne! Hinterlasst dann einfach einen Kommentar, so dass ich eure Kunstwerken finden kann.

Viel Spaß!

Attente lezers hebben inmiddels zeker gemerkt, dat Peter en ik in den afgelopen jaren het project „Bag Art“ ontwikkelt hebben: Kunstwerken van fiets- en andere tassen. Deze heb ik nu op een aparte pagina samengesteld. Mocht iemand zin hebben, om bij dit leuke spelletje mee te doen, graag. Laat dan gewoon een commentaar achter, zodat ik jullie kunstwerken kan vinden.

Veel plezier!

Advertisements
Kategorien: Literair en cultureel, Literarisches und Kulturelles | Schlagwörter: , , , , , , | Hinterlasse einen Kommentar

Mijn Bieb moet blijven – de schone schijn van de democratie

Zefix, Kreuzbirnbaum und Hollerstauden, Sacklzement no amoi, des deaf doch ned woar sei! Sorry, folks, maar dit moest even van mijn hart. Als de emotie hoog oplopen, voeren mijn Beierse roots nog steeds de boventoon, en ik ben, op z’n zachtst gezegd, nog steeds ontstemd over de gang van zaken rond onze bieb.

Vorige week was er dus inspraakavond bij de stedelijke commissie, en ook ik heb va dit recht gebruik gemaakt. Voor het eerst sinds 70 jaar zit de PvdA niet meer in de coalitie van de gemeenteraad, en de nieuwe coalitie, bestaand uit VVD, CDA, D66, Burger Belangen en CU, wilde weg van de regentencultuur en vooral naar de burgers luisteren. Tijdens de zitting van de Stedelijke Commissie had ik wel de indruk, dat ze dat deden. Ze zetten in ieder geval allemaal een integer luistergezicht op en vonden het geweldig, dat wij van ons recht om in te spreken gebruik maakten, want dit is immers democratie. En ik, goedgelovige sukkel die ik ben, trapte daar ook mooi in.

In de raadsvergadering een week later hield de coalitie gewoon voet bij stuk, geen enkel argument, door wie dan ook ingebracht, de ruim 27000 handtekeningen voor het behoud van de bieb en het voorstel van de directeur, voorlopig de helft van het beoogde bedrag te bezuinigen, kon ze op andere gedachten brengen. We moeten bezuinigen, het staat in het coalitieakkoord, en daar wijken we niet van af. Ze begrepen wel, dat de wijkvestigingen en de boekenbus behouden moeten blijven en dat de service niet achteruit mag gaan. Maar dan kan ook met 6 ton minder, daar heeft de gemeenteraad het volste vertrouwen in de directie van de bieb. Mooi, daar kun je echt iets mee.

In ieder geval werden mijn weloverwogen en lang gekoesterde vooroordelen jegens sommige politieke partijen bevestigd, en dat is toch ook wat. VVD, een partij voor de rijken, die hun geld in ieder geval moeten houden. Solidair zijn ze vooral met zichzelf. CDA, maar één letter verwijderd van de Duitse CDU, daar kun je niet veel van verwachten. Echter, op persoonlijke titel hebben een paar raadsleden het inmiddels wel voor de bieb opgenomen door lid te worden en reclame te maken. Privé dus best sympathiek, het zin net mensen. 😉 D66, al sinds ik hier woon een groot mysterie voor mij. Waar staan ze voor en wat willen ze? Mijn eerste indruk was, dat ze op de Duitse FDP lijken: bungelend aan de rand van de afgrond en vrolijk met alle winden mee wapperend. In onze gemeente laten ze nu wel profiel zien door een keiharde ramkoers te varen. Ik heb ooit vernomen, dat deze partij iets met onderwijs en kennis zou hebben. Dan bezuinig je dus op een bibliotheek. Ze vinden, dat te weinig burgers van onze stad „participeren“, dus wordt een instelling die de veelgeprezen participatie juist mogelijk maakt (werk voor mensen met een beperking, cursussen etc.) op haar middelen gekort. Sorry, jongens, maar dat hoef ik niet te begrijpen. Onaangenaam verrast was ik door Burger Belangen. Wiens belangen behartigen zij nou eigenlijk? Die van de burgers niet echt. Maar ik weet nu ook, dat ikzelf altijd op de juiste partij gestemd heb, en dat is fijn.

Nu is het, zoals biebdirecteur Gerard Kocx zei, tijd om de wonden te likken en dan plannen te maken. Gelijk heeft hij, maar het voelt wel een beetje dubbel: Als het de bieb lukt, de bezuinigingen te realiseren zonder dat er een kaalslag plaatsvindt, zal onze wethouder gelijk krijgen. Ik zie hem al een dansje doen en triomfantelijk toeteren: „Ha! Ik wist het, het kan dus wel. Mijn beleid is goed.“ Als het niet lukt, is het een bewijs dat de bieb de subsidies sowieso niet verdiend heeft. Ik weet zeker dat de directie en medewerkers van de bieb hun best zullen doen, omdat zij hun klanten niet in de steek willen laten. Helaas worden dit soort plichtsbesef, idealisme en betrokkenheid door veel politici, bestuurders en managers steeds meer uitgebuit, terwijl zij het zelf op dit gebied steeds vaker laten afweten.

Op Twitter schreef iemand, dat het behoorlijk triest is dat een sociale instelling als de bibliotheek nu over crowdfunding moet nadenken. Helemaal mee eens, ik zou ook liever de salarissen van de wethouders en een aantal raadsleden via crowdfunding willen regelen. Kunnen ze bewijzen, wat ze waard zijn. Maar als het nodig wordt voor de bieb ben ik in ieder geval van de partij. Ik kan weliswaar niet de hele wereld redden, maar een paar zeehonden en een klein stukje bieb – dat moet kunnen.

Kategorien: "Gewoon" dagelijks leven, Literair en cultureel | Schlagwörter: , , , , , , , , | Hinterlasse einen Kommentar

Mijn bieb moet blijven – inspraak

Iedereen is vast wel nieuwsgierig hoe het verder gaat met onze bieb. Afgelopen maandag werd het voorstel over de bezuinigingen in de cultuursector in de Stedelijke Commissie besproken. Dit soort vergaderingen zijn openbaar en geïnteresseerden mogen inspreken. Je moet je dan aanmelden en krijgt maximaal vijf minuten spreekrecht. In een vlaag van verstandsverbijstering heb ik me hiervoor opgegeven, samen met 19 andere insprekers.

Ruim op tijd was ik bij de bieb, waar ik een prachtig T-shirt met het Logo „Mijn bieb moet blijven“ in ontvangst nam. Dan gingen de ca. 200 betogers – met een hoop herrie uiteraard – naar het stadhuis. De insprekers moesten zich bij de balie melden en mochten dan naar de vergaderzaal. De overige betogers konden in de burgerzaal plaatsnemen en de vergadering op een grote scherm volgen. Ik was behoorlijk zenuwachtig, want ik vind het al best spannend om een antwoordapparaat in te spreken, maar voor mijn bieb doe ik het graag.

Het werd in ieder geval een interessante en leerzame avond. De voorzitter van de vergadering legde de gang van zaken uit: eerst mogen de insprekers hun zegje doen, dan bespreekt de commissie het voorstel en neemt daarbij de punten die de insprekers gemaakt hebben mee. Je mag niet applaudisseren of fluiten of op andere manier je (on)genoegen kenbaar maken, want iedereen moet veilig zijn mening mogen zeggen. Zij vond het fantastisch, dat zich zo veel insprekers gemeld hadden, want het is altijd goed, als de burgers gebruik maken van hun democratische rechten. Misschien moet ik dat vaker doen…

De insteek van de 20 insprekers was heel divers, onze voormalige stadsdichter zette de toon met een gedicht over het belang van de cultuur – het zuurstof van de samenleving, een docent vertelde, hoe zijn leerlingen iedere keer uitkijken naar de komst van de boekenbus, anderen hadden het erover, dat een bieb voor iedereen toegankelijk en bereikbaar moet zijn, het werk van de Voorleesexpres werd voorgesteld etc. De directeur van de bieb was de laatste spreker, en hij ging vooral in op de financiële kant van zaken.

Na een korte pauze bespraken vertegenwoordigers van alle fracties in de raad het voorstel. Nu mochten wij niets meer zeggen, maar het was wel spannend, om zo een vergadering mee te maken. Het was een beetje als verwacht: De coalitie steunde het voorstel, want er moet bezuinigd worden en de begroting moet kloppen. De oppositie vond wel, dat de bezuinigingen te rigoureus zijn en dat misschien toch het een en ander moet worden heroverwogen. De vertegenwoordiger van Burger Belangen (behartigt deze partij nou echt de belangen van de burgers???) vond de wijkvestigingen helemaal niet nodig, wat hem de repliek van D66 opleverde: „Als ik u zo hoor, mogen de mensen hun boeken straks in Almelo lenen.“ Aan het einde van de vergadering zei de voorzitter: „Ik ben altijd lid van de bieb geweest, en dat zal ik ook altijd blijven. De bieb hoort bij onze stad.

Op het moment ziet het er zo uit, dat alle fracties wel het nut van de bieb inzien en dat ook zij vinden, dat de service niet achteruit mag gaan, maar dat moet wel met aanzienlijk minder geld. Daar heb je ook wat aan. Volgende week maandag stemt de raad over het bezuinigingsvoorstel, en het zal waarschijnlijk gewoon doorgaan. Er is wel hoop dat de bieb meer tijd zal krijgen, om de bezuinigingen door te voeren.

Toen ik na een lange avond het stadhuis verliet, zag ik, dat een paar van de figuren van het Ei van Ko, de fontein bij het stadhuis, ook de prachtige T-shirts droegen. Ik moest behoorlijk lachen en realiseerde me weer, dat ik ondanks alle problemen en merkwaardigheden hier van deze stad hou, waar ik 18 jaar geleden door omstandigheden terecht ben gekomen, maar die mij wel meteen omarmd heeft.

Vandaag las ik in de krant de column „Zijdelings“,  dat de 20 insprekers op maandag avond voor hem bij de helden van deze week horen. Dat gebeurt mij ook niet iedere dag.

Kategorien: "Gewoon" dagelijks leven, Literair en cultureel | Schlagwörter: , , , , , , , | Ein Kommentar

The same procedure as every year: KunstenLandschap 2015

Auch dieses Jahr habe ich Pfingsten wieder bei der Kunstroute (inzwischen heißt es KunstenLandschap) mitgeholfen: Samstag die Banner an den verschiedenen Standorten aufstellen (dabei kam mit die Erfahrung beim Zeltaufbau sehr gelegen) , Sonntag und Montag jeweils zwei Stunden an der Kasse. Hier kommen einige Eindrücke der diesjährigen Kunstroute.

Ook dit jaar hielp ik met pinksteren weer mee bij de Kunstroute (inmiddels heet het KunstenLandschap): Zaterdag de banieren bij de locaties plaatsen (hier kwam mijn ervaring bij het opzetten van de tent goed van pas), zondag en maandag twee uur achter de kassa. Hier zijn een aantal indrukken van de Kunstroute van dit jaar.

Auf dem Dorfplatz in Lonneker lädt Oscar Prinsen Passanten zu einem guten Gespräch ein. Op het Dorpsplein in Lonneker nodigt Oscar Prinsen voorbijgangers uit voor een goed gesprek.

goed gesprek

Inge van Rijsbergens Gedanken zur niederländischen Wohnkultur und zum Schubladendenken – mit viel Liebe zum Detail. Inge van Rijsbergens gedachten over de Nederlandse wooncultuur en het hokjesdenken – met veel liefde voor details.

hokjesdenken

hokjesdenken3 hokjesdenken2

Blaue Schaukeln zwischen Bäumen (Bollegraaf en VanTuinen). Blauwe schommels tussen bomen (Bollegraaf en VanTuinen).

schommels

Diesmal durften wir die Bunker auf dem ehelmaligen Militärflughafen benutzen. Deze keer mochten we de bunkers op de voormalige vliegbasis gebruiken.

bunkers

bunkers3 bunkers2

Insgesamt war die Route dieses Jahr kürzer, so dass man sie auch zu Fuß zurücklegen konnte. Aber es gab sicher nicht weniger zu sehen. Und es hat wieder viel Spaß gemacht, um mitzuhelfen. Nächstes Jahr gerne wieder!

In totaal was de route dit jaar korter, zodat je hem ook te voet kon afleggen. Maar er was zeker niet minder te zien dan anders. En het was weer heel leuk om mee te helpen. Volgend jaar graag weer.

Kategorien: Literair en cultureel, Literarisches und Kulturelles, Steckenpferde / stokpaardjes | Schlagwörter: , , , , , , , | Hinterlasse einen Kommentar

Mijn bieb moet blijven

CDcdQaaXIAEzPYD.jpg large

Ik ben een boekenwurm, altijd geweest. Ik groeide op in een klein stadje in het zuiden van Duitsland mijn eerste kennismaking met het fenomeen “bibliotheek” was op de basisschool. Daar mocht je een keer in de week in een klein leslokaal een boek lenen. Later nam een vriendin mij mee naar de kleine bieb van de parochie. Daar las ik alles over paarden, avonturen, meisjes op kostscholen en wat je op deze leeftijd allemaal leest. Toen ik ietsje ouder was en zelfstandig naar het centrum van de stad kon fietsen, nam ik een abonnement bij de stadsbibliotheek, waar de keuze weer iets groter was en ook studieboeken bevatte. En zo ging het verder. Bij iedere verhuizing (en dat waren er een paar) ging ik vrijwel direct naar de aanmelding op het stadhuis naar de plaatselijke bibliotheek – ook hier in Enschede. En ik ben inmiddels bijna 18 jaar lid van onze bieb, en dat heel graag. Ze hebben een grote collectie in meerdere talen, en niet alleen romans etc., maar ook studieboeken over veel verschillende onderwerpen.

En nu werd bekend, dat de bieb moet bezuinigen, en flink ook. En dat, terwijl zij al jaren aan het bezuinigen zijn. Als zij het doel van een extra 600.000 Euro bovenop de eerder afgesproken bezuinigingen willen halen, moeten alle wijkvestigingen worden gesloten en de boekenbus afgeschaft. Volgens mij is dit idee van onze cultuurwethouder Jeroen Hatenboer te kort door de bocht, en dat om verschillende redenen.

In de krant las ik dat Jeroen Hatenboer geen lid is van de bieb, maar zijn boeken zelf koopt. Dat is prima, maar niet iedereen kan of wil dat. Niet alleen zijn boeken en Dvd’s niet goedkoop, maar je moet ze ook ergens kwijt. Sommige boeken of Dvd’s lees of bekijk ik maar een keer en breng ze dan weer terug naar de bieb. Als ik elk boek, dat ik inmiddels gelezen heb, ook daadwerkelijk had gekocht, zou ik een bunker op het vliegveld moeten huren voor de opslag. Verder vind je in de bieb vaak iets nieuws. Een aantal van mijn favoriete auteurs zou ik zonder de bieb nooit ontdekt hebben, omdat zij in de meeste boekenwinkels gewoon niet staan. Wat zou het jammer zijn, als ik bijvoorbeeld David Parks “The Light of Amsterdam” nooit had gelezen! Ook de uitgebreide selectie aan bladmuziek is geweldig. Soms heb ik maar een stukje uit een dik (en duur) boek nodig, dan vind ik het fijn, dat ik dit boek even kan lenen. En met vakliteratuur gaat het precies zo. Bovendien is de bieb hartstikke gezellig, daar kunnen de internetwinkels niet tegenop!

Maar het gaat niet alleen om mij. Het sluiten van de wijkvestigingen zou betekenen, dat kinderen en ouderen geen gebruik van de bieb meer kunnen maken, want van Zuid of Glanerbrug is het een flink eind naar het centrum. Ik zie de smurfjes op basisschoolleeftijd nog niet naar het centrum fietsen om boeken te lenen. Een vriend van mij vertelde, dat er in zijn gemeente de boekenbus werd afgeschaft met als gevolg, dat zijn oma in een bejaardentehuis geen boeken meer kon lenen, als niemand met of voor haar naar de bieb reed. Hij zei: “Dit is zo’n typische maatregel, waar je verhoudingsgewijs weinig mee bespaart, maar de mensen, die erop zijn aangewezen, worden echt geraakt.”

Verder verliezen bij het sluiten van de vestingen een aantal mensen hun baan. Daaronder vallen ook mensen met beperking, die om verschillende redenen niet zo makkelijk aan de bak komen. Deze mogen dan weer thuis achter de geraniums zitten – hoezo participatiemaatschappij? En denk ook aan de financiële kant, als er weer een paar werklozen bij komen. Dat is waarschijnlijk niet het probleem van de cultuurwethouder, want dat geld komt natuurlijk uit een ander potje, maar toch, je kunt hierover nadenken. Ergens werd ook geopperd, dat een groot deel van het werk in de bieb door vrijwilligers gedaan kan worden. Op zich zou ik het ook leuk vinden, om daar een aantal uren per week te werken. Ik zou er ook graag willen wonen! Maar met het feit, dat dit ten koste gaat van iemand met een betaalde baan, die het inkomen ook nodig heeft, heb ik echt een probleem. Als wij toe willen naar een maatschappij, waar meer werk door vrijwilligers gedaan wordt, zou dit samen moeten gaan met de invoering van een (on)voorwaardelijk basisinkomen, zodat niemand zich zorgen over het brood op de plank moet maken.

Ik ben zeker geen politiek expert – verre van dat, maar ik heb het gevoel dat mijn stad te veel wil en daarom veel dingen ergens blijven steken. Wat wil Enschede niet allemaal zijn: Sportstad, cultuurstad, muziekstad, fietsstad, kennisstad en noem maar op! Maar hoe kun je een kennisstad worden en blijven, als de gemeenteraad de bibliotheek de nek omdraait! Ik begrijp heel goed, dat er bezuinigd moet worden, en een advies als “Jullie hadden het Wilminktheater niet moeten bouwen” is geen advies. Maar onze bieb wordt hier gewoon niet eerlijk behandeld. Daarom zou het fijn zijn, als de gemeenteraad hier rustig over na zou denken. Wie mijn bieb wil steunen, kan hier de petitie tekenen. Bij voorbaat hartelijk dank.

Kategorien: "Gewoon" dagelijks leven, Literair en cultureel | Schlagwörter: , , , , , , , , , | Ein Kommentar

Kunstroute 2013

Auch dieses Jahr half ich am Pfingstwochenende wieder bei der Kunstroute mit. Eigentlich war ich für Sonntag stand-by in Roombeek eingeteilt, wenn irgendwo Not am Mann sein sollte, und am Montag sollte ich zwei Stunden Karten verkaufen. Da aber einige Helfer ausfielen, durfte ich auch am Sonntag vier Stunden Karten verkaufen.

Ook dit jaar deed ik weer mee als vrijwilliger bij de Kunstroute. Eigenlijk moest ik op zondag in Roombeek stand-by staan en was ik voor maandag twee uur voor de kaartverkoop ingedeeld. Maar een aantal vrijwilligers waren verhinderd, en dus kon ik oop op zondag vier uur kaarten verkopen.

kaartverkoop

Am Sonntag, als das Wetter zwar kühl, aber trocken war, bekamen wir einiges zu tun, am regnerischen Montag war es verständlicherweise etwas ruhiger. Zwischendurch hatte ich natürlich auch die Möglichkeit, die Route zu radeln und ein paar Eindrücke festzuhalten.

Op zondag, toen het weer wel fris maar droog was, kregen we het best druk, maar op de regenanchtige maandag was natuurlijk rustiger. Ik mocht er natuurlijk ook even tussenuit om de route te fietsen en een paar indrukken vast te leggen.

bospad

bospad3

Überraschungen auf einem Waldweg (Kollektiv De Zessprong) / Verrassingen op een bospad (Kollektief De Zessprong)

bospad2

Hier schiebt man besser / Hier stap je beter van de fiets

bospad4

Mahlzeit für die Vögel / Maaltijd voor de vogels (Monique Leushuis)

Dieses Jahr spielte auch der Hangar auf dem alten Flughafen eine wichtige Rolle als Ausstellungort.

Dit jaar speelde ook de hangar op het oude vliegveld een belangrijke rol als expositieruimte.

hangar

hangar2

Junge Künstler wie Luuk Binsbergen mit seinen Holzobjekten, Ivo Bakker mit  „Shelters“ und Lisa Sebestikova mit den Projekten „Wings“ und „Melted“ zeigten hier ihre Werke.

Jonge Kunstenaars zoals Luuk Binsbergen met zijn houten objectenIvo Bakker met  „Shelters“ en LisaSebestikova met haar projecten „Wings“ en „Melted“ lieten hier hum werken zien.

hangar3

hangar5

hangar4

Und auch sonst gab es wieder einige interessante Dinge in der Landschaft. Leider kan ich nicht alle den entsprechenden Künstlern zuordnen, bitte also um Nachsicht.

En ook verder waren er weer een antal interessante dingen in het landschap. Helaas weet ik niet bij alle kunstwerken, wie de kunstenaar is. Ik hoop dat jullie het mij niet kwalijk nemen.

  wiefker

vijver

zorgboerderij

Auch die Musik und Dichtkunst waren vertreten.

Ook muziek en dichtkunst waren vertegenwoordigd.

piano

dichter

Natürlich habe ich noch viel mehr Fotos gemacht, aber es ist einfach nicht möglich, alles zu zeigen. Aber vielleicht hat ja der eine oder andere Lust, nächstes Jahr mal vorbei zu schauen. Es lohnt sich auf jeden Fall. Mir hat es auch wieder Spaß gemacht, dabei zu sein, und während ich so die Strecke abradelte, wurde mir einmal mehr bewusst, wie schön es doch hier in Twente ist und wie gern ich hier wohne!

Natuurlijk heb ik nog veel mehr foto’s genomen, mar het is gewoon onmogleijk, om ze allemaal te laten zien. Maar misschien heeft de een of andere zin, volgend jaar zelf te komen kijken? Het is zeker de moeite waard. En ik vond het ook dit jaar wwer leuk om er bij te zijn, en terwijl ik langs de route fietste, werd ik me weer eens ervan bewust, hoe mooi het Twentse landschap toch is en hoe graag ik hier woon!

Zum Schluss noch eine nette Geschichte: Am Montag erschien kurz vor Schluss noch eine junge Frau an der Kasse und erzählte, dass sie zufällig dazwischen geraten war und noch nicht bezahlt hatte. Mein Kollege sagte: „Da haben Sie aber Glück gehabt“ und zwinkerte freundlich. Doch ihr hatte die Veranstaltung so gut gefallen, dass sie unbedingt noch ihren Obulus und eine kleine Spende entrichte wollte.

Tot slot noch een leuk verhaal: Vlak voor het einde op maandag kwam nog een jonge vrouw bij de kassa en vertelde, dat zij toevallig op de route terecht was gekomen en nog niet had betaald. Mijn collega knipoogde vriendelijk en zei: „Dan hebt u geluk gehad.“ Maar zij vond het evenement zo mooi, dat zij erop stond, haar entreegeld en een kleine donatie te betalen.

Kategorien: Literair en cultureel, Literarisches und Kulturelles, Steckenpferde / stokpaardjes | Schlagwörter: , , , , , , , , | Hinterlasse einen Kommentar

Coooool!

Passend zu meinem Computer-Hotline-Gedöns von vorgestern gibt es ein herrliches Video : Hotline im Mittelalter, norwegisch mit englischen Untertiteln. Ich bin begeistert,  vielen Dank, taube73!

Passend bij het computer-helpdesk-gedoe van eergisteren is er een prachtig filmpje: Helpdesk in de Middeleeuwen, in het Noors met Engelse ondertitels. Ik vind het geweldig, hartelijk dank aan taube 73!

Kategorien: Literair en cultureel, Literarisches und Kulturelles | Schlagwörter: , , , , , , | Hinterlasse einen Kommentar

Serious Request – Let’s Hear it for the Babies…

seriousrequest_160

Morgen is de officiële aftrap voor „Serious Request„: De drie DJs Giel Beelen, Gerard Ekdom en Michiel Veenstra worden in het „Glazen Huis“opgesloten, waar zij tot kerstavond voor donaties muziek draaien en de hele tijd niets eten. Sind 2004 brengt de radiozender 3FM samen met het Rode Kruis „stille rampen“ onder de aandacht, die overal op de wereld gebeuren, zonder dat men er veel van meekrijgt. In de afgelopen jaren waren dat ziektes zoals AIDS en Malaria, het lot van vluchtelingen, schoon drinkwater etc. Dit jaar wordt het geld gebruikt om de babysterfte in ontwikkelingslanden tegen te gaan.

Vorig jaar kwam in Leiden met hulp van donateurs uit het hele land het trotse bedrag van € 8.621.004,- voor moeders in oorlogsgebieden bij elkaar. De lat ligt dus hoog. Maar Enschede zou Enschede niet zijn, als de bewoners niet enthousiast de uitdaging aan zouden gaan. Overal schieten acties en initiativen als paddestoelen uit de grond: wandelingen met een gids (zoals een collega zo mooi zei: „Wat? Je moet er € 7,50 voor betalen en dan nog zelf lopen?“), lezingen, kooroptredens in alle soorten en maten, rommelmarkten en nog veel meer.

Op sommigen komt dit misschien erg chaotisch over („We doen gewoon iets“), maar ik vind deze diversiteit juist goed. Zo is er voor (bijna) iedereen iets te vinden, en alle beetjes helpen tenslotte. „Mijn“ sportschool had afgelopen vrijdag onder het motto „Let’s Move it for the Babies“een speciale workout aangeboden. Ik had ook serieus overwogen om mee te doen, maar op hetzelfde tijdstip was het kerstetentje met een aantal lieve collega’s. Ik kan nu eenmaal niet anders…

Maar ook voor mij was er een mogelijkheid, een bescheiden bijdrage te leveren, namelijk bij het  „Taartenfestival“. Een collega maakte mij erop attent, dat de scholiere Annabel Bik nog taartbakkers zocht, om de taarten op 16 december voor het goede doel te verkopen. Ik heb meteen aangeboden, een Elzasser Appeltaart en een bramentaart (met diepvriesbramen uit eigen tuin) te bakken.

Laat op de ochtend bracht ik mijn taarten naar het restaurant „De 4 Jaargetijden), waar men al druk aan het opbouwen was. Iedereen was een beetje zenuwachtig, omdat niemand wist of er wel genoeg mensen zouden komen. In de tijd voor kerst is er immrs genoeg concurrentie van kerstmarkten, het Dickens Festijn in Deventer en tal van andere evenementen. Straks hadden we nog meer taarten dan bezoekers! Maar het regenachtige weer deed ons hopen.

Toen Peter en ik ’s middags weer kwamen, werd duidelijk dat onze zorgen ongegrond waren. Het was een komen en gaan, het restaurant was tot op de laatste plek bezet en de taarten verdwenen behoorlijk snel. Helaas was ik mijn camera vergeten (echt weer iets voor mij), maar op Twitter zijn er een aantal  Foto’s. Ook wij hebben een paar lekkere taarten geproefd, en van die Cheesecake zou ik graag het recept willen hebben. En de opbrengst mag er ook wel zijn:  € 1098,78.

Binnekort zal ik zeker nog meer van „Serious Request“ berichten en ook een paar foto’s posten.

Kategorien: "Gewoon" dagelijks leven, Literair en cultureel | Schlagwörter: , , , , , , , , , , | Hinterlasse einen Kommentar

Kunstroute (4)

So, hier kommt der vierte und letzte Teil der diesjährigen Kunstroute. Am Sonntag hatte ich Aufsicht bei einem Bauernhof im Wald.  Auf der Auffahrt gaben die Dichter von DIE (Dichters in Enschede) ihre Werke zum Besten und in der Scheune stellte das Künstlerpaar Niklaz seine Skulpturen und Gemälde aus.

Zo, hier komt het vierde en laatste stukje over de kunstroute van dit jaar. Op zondag was ik oppas bij een boerderij in het bos. Op de oprit brachten de dichters van DIE (Dichters in Enschede) hun werken ten gehore en in de schuur werden de beelden en schilderijen van het kunstenaarsduo Niklaz tentoongesteld.

Auf der Wiese hinter dem Haus standen verschiedene Werke des Künstlerkollektivs „Krot & Co„, darunter auch ihre Installation „Making Time“. Die vier anwesenden Künstler stellten sich als sympathische, humorvolle Leute mit einem gesunden Spieltrieb heraus. Hier half ich beim Getränkeausschank, verteilte Prospekte und passte ein bisschen auf, wenn die Herren mal bei den Kollegen vorbeischauten. Dabei kam es mehrmals vor, dass ich von Besuchern gefragt wurde, welche der Kunstwerke von mir seien. Jan und Ron fanden das sehr komisch und fragten: „Und? Was hast du gesagt? Alle?“

In het weiland achter het huis stonden verschillende werken van het kunstenaarscollctief „Krot & Co„, waaronder ook hun installatie „Making Time“. De vier aanwezige kunstenaars bleken synpathieke, een beetje speelse mensen met veel humor te zijn. Hier hielp ik bij het schenken van drankjes, deelde folders uit en hield een oogje in het zeil, toen de heren bi hun collega’s gingen buurten. Daarbij gebeurde het een paar keer, dat bezoekers mij vroegen, welke van de kunstwerken ik gemaakt heb. Jan en Ron vonden dat heel grappig en vroegen: „En? Wat zei je? Allemaal?“

Den ganzen Tag waren alle Standorte gut besucht, und als ich gegen Mittag kurz nach Hause fuhr, sah ich überall kleine Radfahrergruppen mit der Routenkarte. Die zwei vollbepackten Tourenradler, die dazwischengeraten waren, haben sich wahrscheinlich nicht gerade gefreut. Es war ein rundum gelungener Tag, bis auf den Sonnenbrand und den Heuschupfen, der nicht ausbleibt, wenn ich den ganzen Tag auf einer Wiese rumstehen muss.

De hele dag waren alle locaties druk bezocht, en toek ik tussen de middag even naar huis fietste, zag ik overal kleine groepjes fietsters met de routebeschrijving. De twee langeafstandsfietsers met bagage, die ertussen verzeild geraakt waren, waren hier waarschijnlijk niet zo blij mee. Het was een heel geslaagde dag, afgezien van de sonnebrand en de hooikoorts, die natuurlijk niet wegblijft, als ik een hele dag in een weiland moet staan.

Auch am nächsten Tag war noch viel los. Von 13 bis 15 Uhr verkaufte ich Eintrittskarten, und ich dachte, dass nicht mehr viel passieren würde, da die Ausstellung um 17 Uhr vorbei war. Aber weit gefehlt, ich war die ganze Zeit beschäftigt.

Ook de volgende dag was het nog heel druk. Van 13 tot 15 uur verkocht ik kaartjes, en ik dacht, dat er niet meer veel mensen zouden komen, omdat de tentoonstelling om 17 uur voorbij was. Maar dat was helemaal niet zo, ik had het de hele tijd druk.

Ich habe hier nur eine kleine Auswahl der Einrücke wiedergegeben, da ich selbst nicht alles besuchen konnte. Es war ein tolles Wochenende mit traumhaftem Wetter, vielen Erlebnissen und interessanten Leuten. Wahrscheinlich werde ich nächstes Jahr wieder mithelfen.

Ik heb hier alleen een kleine selectie van indrukken weergegeven, want ik kon zelf niet alles bezoeken. Het was een geweldig weekend met fantastisch weer, veel leuke belevenissen en interessante mensen. Waarschijnlijk zal ik volgend jaar weer meehelpen.

Kategorien: Literair en cultureel, Literarisches und Kulturelles | Schlagwörter: , , , , , | Hinterlasse einen Kommentar

Kunstroute (3)

Am Samstagvormittag traf sich die Truppe Helfer, die für das Kleinzeugs eingeteilt war. Da Frans und ich mit dem Rad gekommen waren, wurden wir losgeschickt, um die Schilder des nördlichen Teils der Route aufzuhängen. Anscheinend haben wir auch die Karte einigermaßen richtig interpretiert und nicht allzuviele Leute in die Irre geschickt.

Op zaterdagmorgen kwamen de vrijwilligers, die voor al die kleine klusjes ingedeeld waren, bijeen. Omdat Frans en ik op de fiets waren, werden wij op pad gestuurd, om de bordjes voor het noordelijke deel van de route op te hangen. Blijkbaar hebben we de kaart ook aardig geïnterpreteerd, zodat niet al te veel mensen verdwaald zijn.

Dann mussten wir zwei riesige Fotoleinwände zwischen Bäumen aufhängen. Die Leiter stand extrem wackelig, und ich war heilfroh, dass Frans kein Problem damit hatte, hinaufzuklettern. Mir hat das Festhalten schon gereicht! Und ich bin immer noch der Meinung, dass man Frans bei Künstlerin Patricia van der Camp auf das Namensschild hätte schreiben müssen.

Dan moesten we twee heel grote fotodoeken tussen bomen ophangen. De ladder stond bepaald niet stevig en ik was blij, dat Frans er geen probleem mee had, erop te klimmen. Ik vond het vasthouden van de ladder al genoeg! Ik ben nog steeds van mening dat Frans naast de kunstenares Patricia van der Camp een naamsvermelding verdiend heeft.

Bei der Gelegenheit konnte ich auch gleich „unseren“ Künstler Jur Strelitski kennenlernen, der ebenfalls damit beschäftigt war, sein Kunstwerk aufzubauen. Dabei musste eine 53 Meter lange Leinwand in schwindelerregender Höhe aufgehängt werden.

Be deze gelegenheid kon ik ook meteen met „onze“ Kunstenaar Jur Strelitzki kennismaken, die ook met het opbouwen van zijn kunstwerk bezig was. Hier moest een doek van 53 meter lengte in duizelingwekkende hoogte worden opgehangen.

Hier ist das fertige Werk: „Road to heaven – under construction“. In echt sah es noch viel beeindruckender aus!

Hier is het kunstwerk af: „Road to heaven – under construction.“ In het echt was het nog veel indrukwekkender!

Dann half ich Wia Stegeman beim Einrichten ihres Spiegelraumes. Vorsichtig hievten wir eine Statue mit viel Spiegelglas aus dem Auto und schleppten sie in den hinteren Raum, wo sie verankert werden musste. Zu diesem Zweck musste ich sie festhalten, und Wia meinte: „Wenn sie kippt, lass sie kippen! Es ist wichtiger, dass du dich nicht schneidest.“ Das fand ich sehr nett. Zum Glück konnten wir die Figur relativ problemlos stabilisieren.

Dan hielp ik Wia Stegeman met het inrichten van haar spiegelruimte. Voorzichtig droegen we een standbeeld met veel spiegelglas naar de achterste ruimte, waar hij vastgezet moest worden. Daarvoor moest ik hem eerst vasthouden, en Wia zei: „Als hij valt, dan valt hij. Het is belangrijker dat jij je niet bezeert.“ Dat vond ik heel aardig. Gelukkig konden we hem met relatief weinig problemen stabiliseren.

Am Spätnachmittag kamen unser Gast und ich fast gleichzeitig zu Hause an. Im Vorfeld war ich etwas unsicher gewesen, da wir uns ja nicht kannten. Was ist, wenn man sich mit ihm über gar nichts unterhalten kann? Dann ist so ein Abend ganz schön lang! Aber die Befürchtung erwies sich als unbegründet – Jur Strelitski hat eine sehr interesaante Biografie und kann sehr gut erzählen. Außerdem ist er äußerst vielseitig interessiert. Peter und ich verstanden uns sehr gut mit ihm, und seine Einladung zu einem Gegenbesuch nehmen wir gerne an.

Laat in de middag kwamen onze gast en ik bijna gelijktijdig thuis aan. Van tevoren was ik wel een beetje onzeker geweest, omdat we elkaar helemaal niet kenden. Wat als je nergens over kunt praten? Dan is zo een avond wel heel lang! Maar het viel reuze mee – Jur Strelitski heeft een interessante biografie en kan boeiend vertellen.  Bovendien is hij heel geïnteresseerd in veel verschillende dingen. Peter en ik konden het goed met hem vinden, en zijn uitnodiging, hem eens te bezoeken, nemen we graag aan.

Weitere Eindrücke kommen im vierten (und letzten) Post zur Kunstroute 2012.

Verdere indrukken komen in het vierde (en laastste) stukje over de kunstroute 2012.

Kategorien: Literair en cultureel, Literarisches und Kulturelles | Schlagwörter: , , , , , , , , , | Hinterlasse einen Kommentar

Erstelle eine kostenlose Website oder Blog – auf WordPress.com.