Beiträge mit dem Schlagwort: adoptiezeehond

Van Smartphones en „Sealfies“

Een van mijn goede voornemens voor 2016 is de “uitdaging Smartphone”. Eigenlijk had ik zo’n ding nooit willen hebben, maar aan sommige ontwikkelingen kan zelfs ik me niet onttrekken. Zo blijkt dus dat een aantal mensen in mijn kennisenkring het fenomeen “E-mail”, naast het persoonlijke gesprek mijn favoriete manier van communiceren, compleet heeft overgeslagen, en nu zitten ze met z’n allen op WhatsApp. En het lezen van mails op afstand is soms ook niet verkeerd…

Nu zit ik dus hier met mijn nieuwe speelgoed, en het gaat allemaal verbazingwekkend goed. Posts over blunders, problemen, grotere en kleinere rampen zitten dus voorlopig niet aan te komen, hoop ik. Alleen bellen kan ik nog niet, maar dit ligt aan een paar procedurele probleempjes rond mijn abonnement, die binnenkort opgelost zijn – zegt mijn aanbieder. Maar als het zo ver is, reken er niet op dat ik dan 24/7 bereikbaar ben, dat ben ik nog steeds niet van plan.

En ik ga ook niet het voorbeeld van de A-capella-groep “Wise Guys” volgen:

„Ich mache tierisch gerne Selfies!
Ich grinse in mein eignes Telefon.
Ich mach ein Bild, und dann post‘ ich’s auch schon.
So schaut mir jeder zu
bei allem, was ich tu.“

Jullie mogen dus opgelucht adem halen. 😉

 En wat is er verder nog? Wij hebben het weer gedaan! Na Mara en Lewis hebben wij nu onze derde adoptiezeehond. Deze keer gaat het om een pup van de Grijze zeehond, en hij heet Bjarne (Zweeds: beer). Casperien van de Zeehondencrèche Pieterburen mailde mij volgende “Sealfies”:

Hij is een schatje, niet waar?

Naast een mooi adoptiecertificaat kregen wij de volgende informatie: “Bjarne is op 9 januari jl. bij ons binngengebracht. Hij is gevonden langs de kust van Noord Holland bij Egmond aan Zee met een gewicht van 14,4 kg. Zijn leeftijd schatten we op 10 dagen.

Bjarne verblijft nog samen met andere pups in quarantaine. Hij krijgt kleine haringen gevoerd en het gaat goed met hem. Het zal nog even duren, maar we houden jullie op de hoogte wanneer we hem weer gaan vrijlaten. […] Natuurlijk zijn jullie heel welkom om hem eens te komen bezoeken.”

 Dit zullen we uiteraard graag doen, even kijken wanneer we weer eens tijd hebben om naar Pieterburen te gaan. Met mijn Pieterpadwandeling valt dit zeker niet te combineren, want op het moment ben ik pas in de buurt van Roermond onderweg, en zo snel ben ik niet. En misschien lukt het ook weer om mee te gaan als hij wordt vrijgelaten. Toen bij Lewis was het zoooo geweldig!

Advertisements
Kategorien: "Gewoon" dagelijks leven | Schlagwörter: , , , , , , , , , | Hinterlasse einen Kommentar

Frühjahrsputz – Voorjaarsschoomaak

Frühjahrsputz – das heißt nicht, dass ich mit Putzeimer und Lappen bewaffnet durchs Haus wetze, obwohl das auch mal wieder dringend nötig wäre. Nein, im Moment geht es einfach arbeitsmäßig wieder ziemlich rund – viel mehr als mir lieb ist. Darunter leiden momentan nicht nur meine Hobbys (der letzte Eintrag hier ist ja auch schon wieder eine Ewigkeit her), sondern auch mein Elan und meine gute Laune. Zeit zum Ausmisten also.

Deshalb bin ich gerade dabei, einige Projekte, Aufgaben und Abläufe unter die Lupe zu nehmen. Ein paar Dinge werde ich in Zukunft nicht mehr machen, da sie einfach mehr Zeit und Aufwand kosten, als was sie einbringen. Bei anderen Dingen muss eine andere Arbeitsverteilung her – es kann nicht sein, dass der ganze unliebsame Kleinkram immer öfter bei mir landet, „weil die anderen es nicht einplanen können“. Letzte Woche habe ich kategorisch erklärt, dass ich es auch nicht kann.

Ich hoffe, dass das Aussieben in absehbarer Zeit Früchte abwirft und ich endlich mal wieder die Zeit und Inspiration für einige Blogposts finde. Es ist ja nicht so, dass es nichts zu berichten gäbe! Am Mittwoch z.B. wird unser Adoptionsseehund Lewis freigelassen. Diesen Tag haben wir uns freigeschaufelt und fahren mit nach Schiermonnikoog, der einizgen niederländischen Watteninsel, auf der wir noch nicht waren. Und davon werde ich selbstverständlich Bericht erstatten.

———

Voorjaarsschoonmaak – dat betekent niet, dat ik met emmer en dweil door het huis stuif, hoewel dat eigenlijk ook weer dringend nodig is. Nee, op het moment is er op het werk gewoon heel veel te doen – veel meer dan goed is voor mij. Daaronder lijden niet alleen mijn hobby’s (mijn laatste post hier ligt ook al weer in een ver verleden), maar ook mij enthousiasme en mijn humeur. Tijd voor de schoonmaak dus.

Daarom ben ik nu bezig, een aantal projecten, werkzaamheden en procedures onder de loep te nemen. Een paar dingen ga ik in de toekomst iet meer doen, omdat ze mij meer tijd en energie kosten dan wat ze opleveren. Bij andere dingen moet er een nieuwe taakverdeling komen – het kan  niet, dat al die ongeliefde kleine dingetjes steeds vaker op mijn bord belanden, „omdat de anderen het niet in kunnen plannen.“ Vorige week heb ik gewoon verteld, dat ik dat nu ook iet meer kan.

Ik hoop dat het sorteren binnenkort vruchten afwerpt en ik eindelijk weer de tijd en inspiratie voor een aantal blogstukjes vind. Het is niet zo, dat er niets te vertellen valt! Op woensdag wordt bijvoorbeeld onze adoptiezeehond Lewis vrijgelaten. Deze dag konden we vrijroosteren, en we gaan mee naar Schiermonnikoog, het enige Nederlandse waddeneiland, waar we nog niet eerder geweest zijn. En natuurlijk zal ik hiervan berichten.

Kategorien: Was nirgends reinpasst / Wat verder nergens past | Schlagwörter: , , , , , , , , , , , , , | 2 Kommentare

Bloggen auf WordPress.com.